SOLAR-Unie

Geopoeia
Jump to: navigation, search

Ardeim en Solwezië zijn, ondanks de bloedige oorlog die beide landen splitste, erg verbonden met elkaar, zowel qua cultuur, taal en godsdienst. Deze overeenkomst monde uit in erg nauwe politieke, culturele en economische banden, die de aanleidingen waren van het bedenken van de SOLAR-Unie, en het de Verdragen van Rugeneim. De SOLAR-unie werd opgericht in 1979 met het Eerste Verdrag van Rugeneim, waarbij de Ardeimse en Solwezische regeringen de onderlinge visumplicht afschaften, de douanecontroles minder streng maakten en de onderlinge in- en uitvoertaksen afschaften. Het werd voor inwoners van de SOLAR-landen (Ardeim en Solwezië dus) mogelijk om gewoon op vertoon van een geldig paspoort de grens over te steken. Goederen werden wel nog gecontroleerd. Het verdrag werd na lange onderhandelingen in Ardeim goedgekeurd door een referendum. Het tekenen van het verdrag vergemakkelijkte grensoverschrijdend verkeer en de economie van beide landen kreeg een welkome boost, want beide landen voelden sterk de gevolgen van de oliecrisis van 1973.

Enkele jaren later werd de unie met het Tweede Verdrag van Rugeneim verder versterkt. De douanecontroles werden (onder luid protest van de douanediensten) volledig afgeschaft, het visum- en douanebeleid van de twee landen werd gelijkgeschakeld en er werd nauwer samengewerkt op vlak van onderwijs, cultuur en ordehandhaving. Vanaf 1 januari 1990 gold er dus volledig vrij verkeer van personen en goederen binnen de SOLAR-unie. De Unie zorgde er ook voor dat beide landen samen een economisch blok konden vormen tegenover de andere Borealische landen en de rest van de wereld. Lange tijd werden er ook voorstellen gedaan omtrent een gemeenschappelijke munt, maar dit idee kreeg maar weinig steun bij de bevolking en ook in de politiek was daar weinig animo voor. Zeker met de huidige eurocrisis in de Europese Unie is dit plan volledig van de baan. Beide landen gingen na verloop van tijd ook hun wetgeving op elkaar afstemmen, zo werd bijvoorbeeld het Solwezische drugsbeleid strenger, omdat door de open grenzen veel Ardeimse druggebruikers naar Solwezië reisden omdat de straffen daar veel milder waren, voor softdrugs gold er bijna een gedoogbeleid. Dit zorgde voor veel overlast in de grensstreek, en de Solwezische regering besloot toen maar haar drugswetgeving te verstrengen.