Misonia

Geopoeia
Jump to: navigation, search
Misonia
— Natie —
Vlag
Flag misonia.png
Planeet Durdaste
Regio Taratai
Hoofdstad Mistel
Staatsvorm Diarchie
Stichting 6461
Inwonertal n.t.b.
Talen Miso
Religies n.t.b.
Etnische groepen Misonen (91%)
Adjectief Misonisch, Misoons
Munteenheid n.t.b.

Misonia (Holgun: Mihzõn, Misõn; Voorlands: Mišolun ) is een land in de subregio Amagome in het noordoosten van de regio Taratai op de planeet Durdaste en onderdeel van het interactieproject Taratai. Het was in het recentelijke verleden een groot multi-etnisch rijk maar door te grote ambities stortte het rijk ineen en werd de staat gereduceerd tot haar hoofdstad Mistel en een gebied rondom de delta van de rivier de Silbe.

Het dominante volk van Misonia zijn de Misonen. Alternatieve namen die ook gebruikt worden zijn Mizonen en Mizen. Het land wordt regelmatig als Mizonia gespeld. Volgens de Misonen komt dit doordat de daadwerkelijke uitspraak tussen de s en z in ligt maar dat deze klank niet onderscheidbaar is voor niet-Misonen.

De Misonen onderscheiden zich van hun verwante volken in het oosten van Amagome door een matriarchale samenleving die is opgedeeld in Swestes, een soort clans. De Misonen gebruiken een breed concept van de term familie waarin bloedverwantschap een beperkte rol speelt. Tot de Sweste behoren ook vrienden en bondgenoten. Een dorp bestaat gewoonlijk uit één Sweste en de Sweste heeft jurisdictie over hele gebied dat de leden van de Sweste bezitten. In de traditie van de Misonen kan het concept van de Sweste niet worden opgelegd maar moet deze vrijwillig worden omarmd omdat onderling vertrouwen de basis vormt van de Sweste.

geografie

Lijst van Misonische steden

(nog in te vullen)

Misonische regio's

De Misonische landen zijn traditioneel verdeeld in een groot aantal regio's die tevens de basis hebben gevormd voor de provincies. In sommige regio's, zoals Rudime en Zusta, zijn de Misonen in de minderheid, maar is de etnische samenstelling zodanig dat de Misonen nog steeds de grootste bevolkingsgroep vormen. Het is om die reden dat deze toch worden meegeteld. De opdeling van de Misonische landen in aparte staten heeft vele traditionele regio's opgedeeld.

Regio Hoofdstad
Aname Anwal
Anusta Abbruk
Besame Stirna
Besta Brestel
Ersta Talle
Finsta Gleve
Gizuga Sufte
Glime Glowal
Glupa Misbruk
Klosta Herzal
Manome Verwal
Mistra Mistel
Nestra Nessel
Orname Krawal
Periga Trameren
Posame Prasen
Prista Misandria
Rudime Utara
Sedime Sidelen
Skata Wituwal
Striga Arenzal
Swiga Fasanen
Tarosta Reveren
Tiname Hiwal
Worsta Worzal
Zusta Untarn

geschiedenis

De Misonen vormden een verzameling stammen, in hun eigen terminologie, Swestes, in het midden van Amagome. De Sweste werd geleid door een Sipe. De Misonen werden geleid door een vrouw en hun samenleving was matriarchaal. De vrouwen bezaten de tenten en kuddes, terwijl de mannen voedsel verzamelden en oorlogen voerden. De Sipe koos een man uit om leiding te geven aan de strijd en het was niet ongewoon dat hij haar echtgenoot was.

Toen de Misonen werden verenigd door de twee Sipes besloten ze de macht te delen. Er konden echter geen twee bevelhebbers van het leger zijn. Zij sloten een compromis en creëerden de positie van de Mizal. De eerste was niet afkomstig van hun eigen Sweste, maar van een andere.

Met de val van Yume ontstond er een machtsvacuüm. De Misonen trokken naar het rijkere zuiden tot zij bijna de zee bereikten. Hier was een laatste bastion van de Yumen, de stad X. De stad werd veroverd en de overgebleven Yumen onderworpen. De twee heersers besloten dat zij zich hier zouden vestigen en hernoemden de stad Mistel. --- Dit komt niet overeen met wat elders geschreven is. Ulughe (de stad die voorheen op de plek van Mistel lag en die deel uitmaakte van het Rijk van Yume) werd in 6332 door de Udumanen verwoest. Tegen het eind van de 64 eeuw werd op ongeveer dezelfde plek door de Misonen (en overlevende Ulughesen) Mistel gesticht.

De twee heersende Swestes poogden hun leidende positie te waarborgen. Zij begonnen zich te vereenzelvigen met de twee zonnen en maakten hun Swestes heilig. Speciale regels en rituelen werden geleidelijk ingevoerd. Hun Swestes werden onaantastbaar.

Misonia ontwikkelde al snel een militaire traditie. In het noorden lag het land open voor de woeste volken van Oreva. In het westen ontwikkelde zich een strijd om de Vallei van de Zún, waarvan de rijke monding in de directe invloedssfeer van Misonia lag. Net als Mistel vormde het eigendom hiervan een strategische positie ten opzichte van het achterland. In het zuidoosten werd, nadat Misonia in omvang groeide, het Voorland ook een belangrijk gebied om te beheersen voor de voedselvoorziening. Dit lag wel verder weg en er was meer concurrentie zodat Misonia veel moeite had om dit gebied vast te houden.

De positie van Mizal werd steeds belangrijker en de bijbehorende bevoegdheden groeiden. In sommige periodes bezat de Mizal zoveel macht dat deze de heersers kon dwingen hem steeds te herbevestigen als Mizal. Hun macht was toen meer ceremonieel dan reëel. Voor enige tijd wist zelfs een andere Sweste de positie van Mizal vast te houden en was er sprake van een triumviraat. Deze situaties duurden niet voor hele lange tijd en uiteindelijk verzwakte de positie van Mizal weer en herstelde de heersers hun macht. Hun eensgezindheid speelde ook een factor. Toen deze goed was besloten zij dat er behoefte was aan een tegenhanger die de macht van de Mizal kon beteugelen. Zij creëerden de positie van Mizere. De Mizere zorgde voor de administratie en de financiën van de staat. De Mizere en Mizal mochten niet van dezelfde Sweste komen. De heersers stonden hierdoor wel een deel van hun eigen macht af.

Het nieuwe systeem maakte alles een stuk complexer. De Mizal en de Mizere waren bedoeld als rivalen die elkaar in balans hielden en elkaars invloed beperkten. De heersers waren het echter vaak oneens over wie met wie gecombineerd moest worden. Zo kon soms de Mizal toch weer dominant worden als de Mizere zwak was en omgekeerd kon nu ook de Mizere dominant worden met alle gevolgen van dien. Wanneer de heersers in conflict waren over de keuze konden zowel Mizal als Mizere hier misbruik van maken. Uiteindelijk kwamen de heersers overeen dat elk een van de twee posities zou benoemen en de ander de andere. Degene die langer heerste mocht als eerste kiezen welke positie werd benoemd.

Er ontstond een complexe paleispolitiek. Sommige Swestes richtten zich op een van beide heersende Swestes om posities te verwerven terwijl anderen beiden probeerden te vriend te houden. De dood van een van de twee heersers gooide de balans om in de keuze van Mizal en Mizere en het was niet ongewoon dat een heerser door moord om het leven kwam. Zij begonnen zich dan ook meer af te schermen en kwamen niet meer buiten hun eigen paleis.

Buitenlandse staten kregen in hun interactie zo alleen nog te maken met de Mizere of de Mizal, als de laatste dominant was en diens recht op verdediging van de staat ook combineerde met buitenlandse betrekkingen. De wet legde alleen hun vereiste taken vast. Een aantal taken stonden hier bewust niet in omdat dit van de situatie af kon hangen. De zogenaamde heersers werden gezien als de bewakers van de orde en de hoeders van de wet.

200 jaar geleden was het Misonische Rijk een snel-groeiende macht in het noordoosten van Taratai. Door de vereniging van het westen onder één heerser werden deze ambities beknot. Om te voorkomen dat het westelijke rijk het Misonische Rijk als een bedreiging ging zien werden er verdragen gesloten om elkaars stabiliteit te waarborgen.

Nog geen dertig jaar geleden omvatte Misonia vrijwel het gehele oosten van Taratai. Dit was geheel te danken aan de ambities van een briljante generaal genaamd Neppollonak. Zijn ambities waren grenzeloos en uiteindelijk reikte hij te ver. Met zijn dood stortte het rijk en daarmee ook grote delen van Taratai in chaos.

Belangrijke legeraanvoerders van Neppollonak waren de generaals Mottorz en Eletrik.

Bij het Congres van Mistel werden de restanten van het Misonische Rijk geheel ontmanteld. De nieuwe naburige naties beschouwden het achterland van Mistel te afgelegen en te kostbaar om zelf te beheren vanwege de instabiele factor van Oreva in het noorden waartegen geen natuurlijke grenzen waren. Misonia proper werd gereduceerd tot de stad Mistel en ommelanden. Het overige gebied werd verdeeld in 5 zogeheten Misonische staten: Meria, Misandria, Wicharia, Wirdria en Wizia; en 2 bufferstaten die nog wel waren geënt op Misonische constituties: Fatomia en Skuria. De deelnemers aan het congres poogden hierbij het bestuur van de nieuwe naties zodanig vorm te geven dat ze niet snel weer tot een eenheid over zouden gaan. Er werden garanties afgesproken die het mogelijk maakten om in te grijpen als het snel mis zou gaan.

(nog verder in te vullen)

demografie

bevolking

Het dominante volk in Misonia zijn de Misonen. Sinds de ondergang van het Misonische Rijk zijn de Misonen verdeeld over verschillende staten. Als hoofdstad van dat grote rijk trok het allerlei gelukszoekers en diplomaten aan uit alle delen van het rijk. Na de val van het rijk is een deel vertrokken, maar velen zijn gebleven. De 9% niet-Misonen vormen een bonte verzameling uit alle delen van Taratai en worden door de staat niet afzonderlijk geteld omdat van elke groep er beperkte aantallen zijn.

Op het hoogste niveau is de Misonische samenleving opgedeeld in twee groepen: de Sweste en de Kune. Voor het overgrote deel bestaan de Swestes uit etnische Misonen terwijl de Kune voor het merendeel bestaat uit andere etnische groepen. Wie behoort tot een Sweste heeft meer rechten dan iemand uit de Kune. Daartegenover staan ook meer plichten. Het zijn geen hard gescheiden groepen. Iemand uit de Kune kan automatisch toetreden tot een Sweste door te trouwen met iemand van een Sweste. Men kan ook geadopteerd worden in een Sweste, maar hiervoor zijn wel enige regels van toepassing. Een man van een Sweste kan omgekeerd de Sweste verlaten door een vrouw van de Kune te huwen. Voor een vrouw van een Sweste is dit lastiger. Er is op zijn minst toestemming van de Sipe voor nodig.

de Sweste

De Sweste is het traditonele stamverband van de Misonen. Het is een verbond van familie, vrienden en bondgenoten die gewoonlijk samen leven. De Sweste wordt geleid door een vrouw, de Sipe, die ook arbiter is in conflicten. Lidmaatschap van een Sweste is gegarandeerd wanneer je moeder deel uit maakt van een Sweste. Indien een man een kind krijgt bij een vrouw van de Kune kan deze geadopteerd worden binnen de Sweste. De Sweste kan sowieso onbeperkt nieuwe leden adopteren, maar dit is wel aan regels gebonden. Het verlaten van een Sweste is eenvoudig voor een man. Hiervoor hoeft hij alleen te huwen met een vrouw van buiten de eigen Sweste. Vanwege de vrouwelijke bloedlijn die lidmaatschap beslist kan een vrouw moeilijker een Sweste verlaten. Gewoonlijk gebeurt dit alleen als zij iemand van de Kune huwt en de man om bepaalde redenen niet toe kan treden tot de Sweste, of als zij wordt uitgestoten. Uitstoting is een serieuze zaak en hier is toestemming voor nodig van een van de staatshoofden. Dit kan zowel de uit te stoten vrouw of de Sipe worden aangevraagd. Voor het uitstoten van een man geldt dezelfde regel, maar de eisen zijn minder streng.

Omdat een Sweste moet voldoen aan bepaalde plichten moet zij een minimale omvang qua personen hebben. Het recht van adoptie helpt de Sweste om zichzelf in stand te houden. Nieuwe Swestes kunnen ook gevormd worden. Dit kan gedaan worden door leden van de Kune of door afscheiding van een bestaande Sweste. Voor de laatste vorm zijn verschillende regels van toepassing. Beide heersers moeten goedkeuring geven aan de vorming van een nieuwe Sweste.

In de meeste Swestes concentreert de macht en rijkdom van de Sweste zich binnen een relatief kleine groep met nauwe banden met elkaar. De opvolging van de Sipe ligt vrijwel altijd binnen die groep en de belangrijkste posities binnen de Sweste worden door hen bekleed. De kinderen binnen de groep krijgen de beste opleiding zodat hun voorkeurspositie binnen de Sweste is gegarandeerd. Voor de staat ziet deze situatie nuttig omdat deze voorziet in een hoge kwaliteit officieren en magistraten. Voor elke Sweste is het belangrijk dat zij vertegenwoordigd wordt binnen de staat en dat kan het beste door haar eigen mensen in belangrijke posities te hebben. Omdat veel posities in de staat veel meer opties tot invloed en macht geven is het normaal dat de machtigsten onder hen in feite ook hun eigen Sweste beheersen. De Sipe fungeert in deze gevallen als hun verlengstuk.

De Sweste heeft het recht en plicht van militia. Afhankelijk van haar omvang moet zij in tijden van dreiging een minimaal aantal soldaten leveren om de staat te ondersteunen. Om deze reden onderhoudt de Sweste een permanente militaire traditie en is er altijd iemand die de positie van Anare, bevelhebber, bekleed. De Anare is ook direct degene die verantwoordelijk is voor de orde binnen het gebied van de Sweste. In de praktijk beschikt de Anare over een part-time groep soldaten. Deze oefenen regelmatig samen, maar hebben in tijd van vrede ook een ander beroep. Sommige rijke Swestes houden wel een permanente eenheid soldaten aan. Als het gebied groot is houdt de Sweste meerdere posten aan. Als hier meerdere soldaten gestationeerd zijn dan kan een Dege, een onderbevelhebber, worden benoemd. Alle soldaten van een Sweste vormen samen een Sweze.

de Kune

Alle Misonische burgers die niet tot een Sweste behoren, behoren automatisch tot de Kune. Een lid van de Kune heeft minder rechten en plichten dan iemand van een Sweste, maar in de realiteit zijn de basisrechten gelijk en hebben de leden van de Sweste extra rechten. Er is geen aangewezen leiderschap onder de Kune. Zij heeft dan ook geen directe vertegenwoordiging in de regering als zodanig. De leden van de Kune kunnen echter wel benoemd worden tot Mizere of Mizal en alle andere functies in het ambtelijke apparaat, de staat of het leger bekleden.

religie

traditioneel

In vroege tijden zagen de Misonen de twee zonnen van Durdaste als de bron van leven en groei. Dit zagen zij als een vrouwelijke eigenschap en de vrouw was dan ook belangrijker dan de man, die zelf geen kinderen kon produceren en dus alleen nut had als voedselverzamelaar en jager. De bij was dan ook het heilige dier van de Misonen.

Na de vorming van de staat Misonia gingen de heersers van de twee heersende Swestes zich personificeren met de twee zonnen, wat ertoe leidde dat er geen mannen lid konden zijn van deze twee Swestes. Een daadwerkelijke goddelijke status of afkomst was niet houdbaar, maar met de introductie van speciale rituelen en bijzondere taken ontwikkelde er zich wel een cultus waarin de twee heersers onaantastbaar werden en boven het volk stonden als neutrale en onafhankelijke rechters. Dit had als neveneffect dat de twee heersers ook meer geïsoleerd en afgescheiden raakten van de gewone bevolking. In dat opzicht zoekt men nog altijd naar een zekere balans tussen idolatie en verbondenheid met de samenleving.

De Misonen kennen in grote mate godsdienstvrijheid. De cultus rondom de twee heersers van het rijk is onaantastbaar, maar alle religies die deze status respecteerden (dat is dus niet hetzelfde als 'erkennen') en zich buiten de politiek houden, kunnen vrijelijk hun gang gaan, inclusief pogingen tot verbreiding etc..

Vanwege het gebrek aan een staatsreligie kennen de Misonen geen gemeenschappelijke religie. Binnen een meer compacte en lokale Sweste, bijvoorbeeld op het platteland waar het een enkel dorp vormt, komt het meer voor dat allen dezelfde religie aan hangen, maar in de meeste gevallen wordt religie beschouwd als iets persoonlijks. Het is wettelijk vastgelegd dat binnen een Sweste het niet opgelegd kan worden dat iedereen dezelfde religie aan hangt. In het verleden heeft dit voor problemen gezorgd. Evenzo tussen naburige Sweste die rivaliserende religies aan hingen. Als er alsnog problemen zijn dan kunnen leden van de Sweste worden uitgestoten.

huidige situatie

De Misonen hangen een grote variëteit aan religies en filosofiën aan. De cultus van de twee heersers is alom verbreid, zelfs nu de meeste Misonen niet meer in Misonia proper wonen. De cultus wordt veelal gecombineerd met een andere religie of filosofie. Een deel van de Misonen hangt zelfs meerdere religies of filosofiën tegelijkertijd aan als deze in redelijke mate combineerbaar zijn.

Vanwege de matriarchale traditie van de Misonen vinden religies die uit gaan van mannelijke dominantie of suprematie een dorre bodem om in te groeien. Alleen binnen de Kune, waar meer buitenlandse invloeden zijn en de traditionele matriarchale structuur vaak ontbreekt, worden dit soort religies soms aangehangen. Dit gebeurt gewoonlijk niet openlijk want de meeste Misonen kijken enigszins argwanend naar personen met dergelijke denkbeelden, al zijn ze toleranter tegenover buitenlanders, die ze simpelweg als onderontwikkeld beschouwen.

In de landen waar de Misonen dominant zijn zal men alleen kloosters in de steden vinden. Grondbezit op het platteland is alleen toegestaan voor Swestes en eenlingen (een gezin, eventueel met ongehuwde naaste verwanten of grootouders, dat het eigen land bewerkt). Een gemeenschap van personen mag alleen als Sweste bestaan met de bijbehorende verplichtingen. Om deze reden houden de religies met kloostertradities in het Misonische landen op het platteland alleen tempels of schrijnen aan. In de steden gelden de bovenstaande wetten niet. Het is daar zelfs vrij normaal dat gemeenschappen, hetzij Swestes of leden van de Kune, een deel van een wijk voor zichzelf hebben, waarbij ze zelfs muren en poorten hebben waarmee ze zich afscheiden. Zij moeten dan wel altijd toegang geven aan de stadswacht om te patrouilleren.

(nog verder in te vullen)

Irshanisme

De meest voorkomende vorm van Irshanisme in Misonia is het Sjabianisme/Kpoho, welk zonder meer de cultus van de twee heersers en andere aspecten van Misoonse traditionele cultuur accepteert. Daarnaast zijn er militairen die varianten van Jokpinisme aanhangen en/of Jokpin trainingen doen. De meeste Irshanistische kloosters in de Misoonse landen zijn derhalve gecombineerde Jokpin/Kpoho kloosters. Misoonse aanhangers van Shabianisme of Jokpinisme combineren hun geloof (voor zover Jokpinisme een geloof is) dikwijls met andere religies. Onder de Hsue minderheid in de Misoonse landen komt ook Irghumisme voor, maar Misoonse aanhangers van die school zijn zeldzaam. Het percentage Irshanisten in de Misoonse landen wordt geschat op 8% van de bevolking, maar een deel daarvan hangt ook andere religies aan.

taal

(als non-linguïst zal ik de taal niet uitwerken, maar er zal wel een beperkte woordenlijst zijn en bepaalde karakteristieken van de taal zal ik, voor zover ik die bedenk, ook aangeven)

Het Miso heeft een beperkt en eenvoudig alfabet. Er is geen C (behalve in combinatie met de H), X of Y, en de J en Q zijn zeldzaam. Dubbele klinkers komen alleen voor in de vorm I + andere klinker en EI. Het onderscheid tussen de S en de Z is voor buitenlanders moeilijk uit elkaar te houden.

De uitspraakregels zijn erg uitgebreid. Deze zijn gebaseerd op combinaties van klinkers en medeklinkers en ook op de positie in het woord. Zo wordt de U altijd als 'u' geschreven, maar de klank kan 'uh', 'oe' of 'uu' zijn afhankelijk van de medeklinkers die er om heen staan en welke lettergreep het betreft. Het Miso is zeer consistent qua regels, maar er zijn veel regels om te leren.

Op het oog lijkt het Miso erg simpel, maar om als een geboren Misoon te klinken is bijna onmogelijk omdat er vele subtiele klankverschillen kunnen zijn. De Misonen zijn zelf gewend aan de variaties in de uitspraak vanwege lokale dialecten en maken er geen punt van. Zij vinden het een handige manier om personen te classificeren.

woordenboek

Een overzicht met Misonische termen staan in de Woordenlijst Misonisch.

politiek

nationaal

Misonia is een matriarchale diarchie. Er zijn twee vrouwelijke heersers, de Sipes van de twee Swestes die het Misonische volk verenigd hebben en wiens nageslacht nog altijd in de vrouwelijke lijn bestaat. De twee heersers moeten beiden alle wetten moeten goedkeuren en vormen de hoogste rechterlijke macht in het land. Zij hebben ook nog een aantal andere kleine taken. In de loop van de geschiedenis is er een steeds grotere scheiding ontstaan tussen de twee heersers. Thans wonen zij en hun Swestes elk in een groot paleiscomplex. Deze liggen tegenover elkaar aan de Silbe. De paleizen zijn compleet identiek en elke verbouwing moet ook in het andere paleis worden doorgevoerd. Dit is om de gelijkheid tussen de heersers te waarborgen. Aanpassingen moeten door beiden worden goedgekeurd. Het enige verschil mag worden gemaakt door de paleistuinen die vrijelijk mogen worden ingericht.

De twee heersers hebben nooit direct contact en mogen de rivier nooit over steken. Alle communicaties gebeurt via verzegelde brieven die door speciale herauten, de Mizives, wordt overgebracht. In de praktijk verlaten de twee heersers zelden hun paleiscomplex. Zij moeten hun kennis en informatie vergaren via bezoekers en raadgevers. Deze raadgevers maken deel uit van de Vere, het raadsorgaan van de Sweste. De Vere en het beheer van het paleiscomplex worden geleid door de Vise, de zogenaamde minister van het paleis. De Vise wordt door de heerser benoemd en dient als persoonlijke secretaris en ondersteunt de heerser in de dagelijkse taken. Elke heerser onderhoudt een netwerk van informatievoorziening.

De overige leden van de Sweste hebben officieel residentie in het paleis maar het is het vrij normaal dat zij voor periodes te gast zijn elders. Zij zijn vrij om te gaan waar zij willen en alle carrières te volgen die ze willen. Zij mogen echter niet het paleis van de andere heersende Sweste betreden. Dit is niet verboden, maar wordt wel gezien als ongepast en verstorend. De opvolgers van heersers hebben minder vrijheid en worden geacht zich voor te bereiden op de toekomstige taken zodat er een soepele overgang plaats kan vinden. Zij zijn echter wel vrij om te gaan waar ze willen en kunnen ook elkaar ontmoeten.

Het dagelijkse bestuur van de staat ligt in handen van twee vertegenwoordigers. Zij hebben elk een residentie, een klein paleis, op het eiland Torst in de rivier de Silbe. Dit eiland ligt direct in het zicht van de twee paleizen van de heersers. Twee grote brugen verbinden het eiland met de rest van de stad en hebben een directe weg naar beide paleizen.

De verdediging van het volk en daarmee ook het opperbevel van het leger, ligt in handen van de Mizal. De Mizal is niet alleen het hoofd van het leger maar ook van de stads- en veldwachten, het onderhoud van de forten en andere zaken die van belang zijn voor de verdediging van de staat. In sommige gevallen is de Mizal ook verantwoordelijk voor de buitenlandse betrekkingen.

De burocratie wordt geleid door de Mizere en voor de meeste buitenlandse naties wordt de Mizere gezien als degene waarmee ze onderhandelen om verdragen te sluiten.

De twee heersers benoemen elke 2 jaar de Mizal en de Mizere waarbij elk een van beide uit kiest. De volgorde van keuze wordt bepaald door de lengte van de regering van de heersers. De langst regerende kiest als eerste een van beide functies. Door dit systeem worden de twee posities onder controle gehouden en moeten beiden ervoor zorgen ook de andere heerser te vriend te krijgen zodat ze hun positie langer kunnen vasthouden. De heersers kunnen de termijnen niet voortijdig beëindigen, maar met gezamenlijke instemming kan de macht van elk worden beknot.

De Mizere staat aan het hoofd van de Mize, de bestuursraad van het land, welke bestaat uit ministers en raadgevers. De Mizere is vrij om zijn eigen ministers en raadgevers te benoemen, maar gewoonlijk hebben elk van de heersers ook meerdere eigen raadgevers die deel uit maken van de Mize.

Minimaal twee keer per jaar komt de Miskerat bijeen. Dit is de volksvergadering van de Misonen. De Miskerat komt in twee varianten. In de Gesloten Vergadering zitten alleen de Mizere, de Mizal en de Sipes van alle Swestes. In de Open Vergadering mogen de leden van de Gesloten Vergadering elk 4 personen uitnodigen om deel te nemen. In de Miskerat kunnen nieuwe wetsvoorstellen voorgelegd worden aan de heersers via een meerderheid van de leden van de Gesloten Vergadering.

lokaal

In haar meest basale vorm bestuurt een Sweste zichzelf en haar grondgebieden. De Sipe is de hoogste autoriteit en spreekt recht. Zij wordt ondersteund door de Vere, een raadsorgaan waarin de belangrijkste personen in de Sweste zitting hebben. Dit zijn gewoonlijk de rijkste personen en de grootste landeigenaren aangevuld met enkele vertrouwelingen van de Sipe.

In een stad zijn gewoonlijk meerdere Swestes aanwezig en zij vormen hun eigen Mize. Zij kiezen elke 2 jaar een hoofd, de Kustor. Deze hoeft geen Sipe te zijn.

De Mize vormt ook de basis van het bestuur van een provincie al komt deze minder vaak bijeen dan de stedelijke. De bestuurder van de provincie, de Voge, wordt door consensus benoemd door de twee heersers en de Mizal en de Mizere. Indien zij niet voor het einde van de bestuursperiode een vervanger hebben benoemd wordt automatische de termijn verlengd.

maatschappij

landbezit en adeldom

Grondbezit is bij de Misonen of in handen van een Sweste of een enkel huishouden. Een enkel huishouden kan anderen inhuren om te helpen met de bewerking van het land maar het is niet toegestaan dat deze op het land wonen (ook niet tijdelijk) of pachten. Alleen een Sweste kan gemeenschappelijk grond bezitten en deze verpachten aan de leden van de Sweste. Het is echter ook vrij normaal dat de leden van een Sweste hun eigen land bezitten en deze kunnen zij dan ook naar eigen inzicht uitbreiden of verkopen. Wanneer het land van de Sweste is dan is het landbezit beschermd en kan alleen de Sweste besluiten om land te kopen of verkopen.

Omdat er een beperking is in het aantal in te huren landarbeiders dat binnen een werkdag land kan bewerken, kennen de Misonen geen concentraties van persoonlijk landbezit. Hierdoor is de invloed en rijkdom die een persoon kan verwerven beperkt en dit heeft de ontwikkeling van een aristocratie en adeldom onder de Misonen praktisch onmogelijk gemaakt. Deze positie wordt ingenomen door de Sweste, waarbinnen het leiderschap niet automatisch erfelijk is.

titels

Overerving van titels en posities is een concept dat de Misonen nooit echt omarmd hebben. Binnen een Sweste waren velen in zekere mate wel verwant aan elkaar en al koos het hoofd van de Sweste, de Sipe, bij voorkeur een dochter om haar op te volgen, de voorspoed van de Sweste was uiteindelijk belangrijker. Officieel was er van overerving geen sprake en werd de opvolger van de Sipe, de Ampe, gekozen. Een opvolger moet minstens 20 jaar oud zijn en als de eigen dochters dat niet zijn dan werd dit of een andere verwant of een lid van de Sweste die de Sipe daadwerkelijk vertrouwde. De Sipe kan de positie van Ampe op elk moment veranderen. In het geval dat de Sweste meerdere niet aaneengesloten gebieden bezit wordt er gewoonlijk een Espe benoemt als plaatsvervanger. Vanwege de Miskerat hebben vele Swestes een vertegenwoordiging in de hoofdstad Mistel aangehouden waarbij een Espe hen vertegenwoordigd zolang zij afwezig zijn.

Onder de Misonen die geen deel uit maakten van de Sweste waren er ook leiders en personen met een zekere status. Zij werden aangeduid met de titel Lital. Dit was officieel ook niet erfelijk, maar rijkdom was er vaak wel aan gekoppeld en dan kon een kind de titel wel overnemen. In de buitenprovincies van Misonia waar het ontbrak aan Swestes of de lokale bevolking echt daadwerkelijke leiders had, of in naburige onafhankelijke gebieden, werden deze personen aangeduid met de titel van Atal. Gegarandeerde vererving van de titel en positie was er niet.

De twee heersende Swestes hebben in zekere mate een uitzonderingspositie. Hoewel de hoofden, die ook heersers zijn, traditioneel de titel van Sipe hebben, wordt er onderscheid gemaakt tussen de heersers op basis van de duur van de heerschappij. De heerser die het langste regeert draagt de titel van Ide. De heerser die het korste regeert draagt de titel van Fule. Er wordt ook onderscheid gemaakt tussen de opvolgers van de twee heersers. De opvolger van de Ide draagt de titel van Bore. De opvolger van de Fule draagt de titel van Luze. Wanneer een Ide overlijdt dan wordt de Fule de nieuwe Ide. De Luze wordt de Bore. De Bore wordt de Fule. Overlijdt de Fule voor de Ide, dan wordt de Luze de nieuwe Fule en kiest een nieuwe Luze. Net als in een gewone Sweste moet een nieuwe Bore of Luze minstens 20 jaar oud zijn. In tegenstelling tot de andere Swestes bestaan de twee heersende Swestes alleen uit verwante vrouwen, al zijn deze over duizend jaar behoorlijk verwaterd.

Alle overige titels zijn van politiek of militaire aard en worden verleend via benoeming en gelden voor 2 jaar, met onbeperkte verlenging. Deze worden in de secties over het leger en de politiek besproken.

stadsrechten

Stadsrechten zijn een belangrijke kwestie in de Misonische maatschappij. Indien het land voorheen eigendom was van een Sweste dan behoren de stadsgronden niet meer officieel tot het eigendom van een Sweste. Een stad moet worden bestuurd door een Kustor en deze wordt ondersteund door een Bezal, die fungeert als militair bevelhebber van de stad. Deze posities staan lost van die van Sipe en Anare, die verantwoordelijk zijn voor het gebied buiten de stadsgrenzen. Een stad heeft het recht stenen muren om haar grenzen te bouwen en belastingen te heffen voor het onderhoud en verdediging van de stad. In een stad kunnen meerdere Sipes (van verschillende Swestes) wonen, waar dat in een dorp als ongewenst wordt gezien. Het is om deze reden dat het normale Sweste eigendom en territorium niet meer geheel van toepassing is en er onafhankelijke magistraten moeten worden benoemd. Elke burger bezit altijd zijn eigen huis en van gemeenschappelijk eigendom van de Sweste is geen sprake meer. Een heleboel regels zijn verder versoepeld. Men mag bijvoorbeeld delen van het eigen huis verhuren aan andere personen of meerdere huizen bezitten die worden verhuurd.

militaire traditie

De Misonen kennen een sterke militaire traditie waarin zowel mannen als vrouwen actief zijn. Het percentage vrouwen is wel lager en fluctueert tussen 15 en 25%.

Bijzonder aan de Misonische militaire traditie is dat deze een veel beperktere hiërarchische structuur kent met minder rangen. Deze is flexibeler van aard. Afhankelijk van de campagne worden de rangen verdeeld in Eerste, Tweede, Derde of zelfs Vierde rang, waarbij de officier die de positie bekleedt in de ene campagne Eerste zijn en in de andere Derde. Het opperbevel acht het daarbij wenselijk dat de zoveel mogelijk officieren ervaring hebben met verschillende rangen waarbij ondergeschikte posities helpen om te voorkomen dat een officier perspectief verliest. Succesvolle officieren zullen vaker Eerste zijn dan Derde.

Een andere bijzondere component betreft de flexibiliteit van de inzetbaarheid van de troepen. Het staatsleger was relatief klein en bestond uit een ervaren kern van officieren en soldaten. Het overgrote deel van het Misonische leger bestond uit reservisten van de Swestes die naar gelang de behoefte konden worden opgeroepen om volledige legers te creëren. Hierdoor kon men de kosten binnen de perken houden. Van de soldaten werd verwacht dat zij meerdere wapenvormen beheersten. Hierin maakte men onderscheid in korte afstand, lange afstand, bereden en zeevarend. Naar gelang de situatie werden alleen de benodigde type troepen opgeroepen en ingezet.

Militaire scholen vormen een onderdeel van de militaire traditie en een aantal plaatsen hebben een eeuwenoude traditie ontwikkeld waar soldaten en officieren verbeterd worden. Een leerling moet minimaal 15 jaar zijn om op een school geplaatst te worden. De meeste van deze scholen liggen in het noorden waar de dreiging groter waren en de omstandigheden zwaarder.

De meest gerenommeerde militaire scholen:

  • Altir (Misonia)
  • Anwal (Wizia)
  • Glowal (Meria)
  • Hiwal (Wirdria)
  • Krawal (Fatomia)
  • Nidarwal (Misandria)
  • Reveren (Meria)

Sinds de ondergang van het Misonische Rijk is de school in Krawal sterk gekrompen, maar men probeert daar de traditie in stand te houden. De school in Nidarwal heeft te lijden onder het centralisatiebeleid van Misandria, maar de historische traditie laat zich niet zo snel veranderen.

militaire rangen

structuur

Het opperbevel is in handen van de Mizal. De Mizal wordt ondersteund door meerdere Wigen en Degen. De Wige fungeert als adviseur en onderbevelhebber indien de Mizal geen bevelhebber met voldoende rang beschikbaar heeft. De Dege fungeert simpelweg als stafofficier voor alle overige taken.

De defensie van elke provincie staat onder het beheer van een Kuzal. Net als de Mizal wordt de Kuzal ondersteund door een of meerdere Wigen en Degen, die dezelfde rol bekleden. De Kuzal en zijn staf resideren gewoonlijk in de hoofdstad van de provincie. Zij reizen regelmatig rond om inspecties uit te voeren.

Indien in de provincie zich een of meer forten bevinden dan wordt het garnizoen geleid door een Skare. De Skare heeft een beperkte macht, want alleen het fort zelf is eigendom van de staat. Het fort dient vooral als strategisch uitkijkpunt en als locatie waar staatstroepen paraat kunnen staan.

De rest van de provincie is gewoonlijk voornamelijk in bezit van een Sweste die een eigen militie onderhoudt die geleid wordt door een Anare. De Anare wordt gewoonlijk ondersteund door een of meerdere Degen die fungeren als onderbevelhebber als hij zijn militie moet opsplitsen. Deze milities ondersteunen de Kuzal en de forten die grenzen aan het territorium van de Sweste.

Voor de burgers die niet behoren tot een Sweste beschikt de Kuzal over meerdere Huden. De Hude is een soort bereden veldwachter. Hij rijdt rond over het platteland om voor de Kune te zorgen. De rol van de Hude is vooral groot in de noordelijke Misonische landen waar de Kune in verhouding tot de Swestes veel groter is. Daar is het aantal Huden veel talrijker en reizen zij gewoonlijk rond in een groep om effectiever te kunnen zijn. Hun leider draagt dan een tijdelijk rang van Dege. De Hude heeft beperkte volmachten om op te kunnen treden.

De defensie van een stad staat onder het beheer van een Bezal. De Bezal is ondergeschikt aan de Kuzal maar is gebonden aan zijn stad, die prioriteit heeft boven de Kuzal. De Kuzal kan soldaten van de Bezal opeisen, maar niet de Bezal zelf. Net als de Mizal wordt de Kuzal ondersteund door een of meerdere Wigen, die dezelfde rol bekleden. Hij beschikt ook over meerdere Degen die fungeren als onderbevelhebber. In de grotere steden hebben zij verantwoording over delen van de stad. Bij afwezigheid van de Bezal benoemt de Bezal een Wige als plaatsvervanger.

plaatsing

De beperking in het aantal rangen zorgde ervoor dat Misonia flexibel kon zijn met invulling van de posities. Het aantal Kuzalen werd beperkt door het aantal provincies en vlooteskaders dat beschikbaar was. Elke positie kende een termijn van 2 jaar die gewoon alleen verlengd werd indien de Kuzal betrokken was bij een militaire campagne. Na 20 jaar (dus maximaal 10 plaatsingen) kon een Kuzal weer geplaatst worden op een vorige provincie. Het Misonische leger stelde zich als doel zoveel mogelijk officieren met voldoende ervaring voor verschillende posities beschikbaar te hebben. De meeste officieren dienden dan ook periodiek als adviseur of onderbevelhebber zodat zoveel mogelijk officieren termijnen in een hogere rang konden dienen. Alleen de besten konden hier aan ontkomen.

De laagste zelfstandig bevelhebbende rang was die van Skare. Dit was voor de Degen de eerste opmaat naar de hogere rangen, maar het kon ook een eindpunt zijn.

In hoofdzaak werd de positie van Bezal bekleed door jonge potentiële Kuzalen en oude Kuzalen die niet meer geschikt waren voor actieve dienst, of nog niet met pensioen konden of wilden. Voor de oude Kuzalen was hun carrière in principe voorbij, maar zij konden daar nog iets van maken door zich op te werken naar belangrijkere steden door goed bestuur. Het was geen garantie dat een promotie tot Bezal leidde tot verdere promotie. De concurrentie voor de hogere officiersposities was groot. Soms bleef een Bezal de rest van zijn carrière Bezal.

De positie van Wige was een positie die voor jonge officieren de vervolgstap was die leidde naar de positie van Kuzal. In de grensgebieden achtte men het zinvol als de opvolger van de Kuzal diens termijn als zijn Wige diende zodat hij optimaal was ingewerkt. Het was dus zeker geen degradatie. In sommige gevallen kon dit wel een tijdelijke degradatie zijn als de Mizal van mening was dat een Kuzal een tijdje moest dienen bij een andere Kuzal om te leren hoe het wel moest. De positie van Wige werd verder gevuld met oude Kuzalen die dienden als adviseur van een jongere Kuzal. Deze Wiges konden op elk moment weer tot Kuzal benoemd worden.

De Mizal was vrij om de Wiges in zijn eigen staf te kiezen. Dit konden zowel jonge als oude Kuzalen zijn of talentvolle officieren.

marine

De militaire hiërarchie maakt geen onderscheid in rangen op zee en op land. Marineschepen worden wel gewoon geleid door een kapitein, maar voor de coördinatie van meerdere schepen of een vloot is de leiding in handen van een Kuzal, die dan fungeert als commodore of admiraal, afhankelijk van de omvang van het eskader of vloot. De Kuzal heeft dezelfde ondersteunende officieren als de land-variant. Het belangrijkste verschil met de landtroepen is dat elk schip een eenheid mariniers heeft die verantwoordelijk zijn voor alle militaire activiteiten. In bepaalde gevallen ondersteunen zij de reguliere bemanning. Een marinier wordt gewoonlijk aangeduid met Zalar en zijn eenheid op een schip wordt een Skize genoemd. Een Skize wordt geleid door een Skare. Men beschouwt een marineschip als een varend fort.

militaire eenheden

Het Misonische leger is traditioneel verbrokkeld van aard maar beschikt over een grote groep beschikbare troepen met adequate militaire training. Veel traditionele termen voor militaire eenheden zijn om die reden niet van toepassing.

De meeste soldaten maken onderdeel uit van een Sweste waarin zij fungeren als permanente of periodieke militia eenheden en worden als groep aangeduid met de term Sweze. Zij kunnen het beste beschouwd voor als reservisten. In actieve dienst worden zijn aangeduid met de term Stritar. Hiermee worden zij onderscheiden van de reguliere militairen in dienst van de staat die getraind zijn om in grotere groepen te opereren. De Zittar is een verzamelnaam voor alle eenheden betrokken bij de schutterij. Dit betreft boogschutters, musketiers en artilleristen. Een beste omschrijving is dat zij zich bezig houden met de lange afstands krijgsvoering. Een groep Zittaren wordt aangeduid met de term Abawe. Voor de korte afstand spreekt men over de Fetar. Traditioneel is de Fetar een piekenier, maar ook andere vormen van soldaten vallen onder deze naam. Een groep Fetaren wordt aangeduid met de term Zuwe. Soldaten die deel uit maken van een garnizoen en zich alleen bezig houden met de verdediging van bijvoorbeeld een fort worden aangeduid met Skutar. Het garnizoen zelf wordt ookwel aangeduid met de term Skuwe.

De Misonen beschikken niet over gespecialiseerde ruiterij. Deze is geen zware of lichte cavalerie, maar juist flexibel van aard. De Rizar is vaardig met boog, musket, lans en sabel en daarom bijzonder gevaarlijk omdat zij naar omstandigheden verschillende keuzes kunnen maken. Een eenheid van Rizaren wordt aangeduid met de term Rize.

Een lijfwacht of garde wordt aangeduid met de term Skize. De individuele gardist wordt een Skilar genoemd. Deze term wordt gewoonlijk gebruikt bij de Kune, aangezien een Sweste over zijn eigen militie beschikt. Indien het echter gaat om de bewaking van een handelskaravaan dan is de term Skize ook van toepassing als de karavaan tot een Sweste behoord omdat er een verschil in jurisdictie is tussen de militie in het territorium van de Sweste en daarbuiten.

onderwijs

Binnen de Swestes is er traditioneel een hoog gehalte van alfabetisme omdat er weinig interne sociale status verschillen zijn worden alle kinderen gelijk behandeld. Het wordt als belangrijk gezien om talent juist te ontwikkelen. De meeste kinderen leren dan ook lezen, schrijven en rekenen tussen de 5 en 10 jaar. Op het platteland houdt het daar gewoonlijk mee op en alleen de talentvolle komen in de leer bij een meester om de opvolging te garanderen. Alleen exceptionele talenten worden naar de stad gestuurd om daar op een school geïnstrueerd te worden door een professionele leraar. Veel kinderen die in een stad wonen gaan standaard naar een echte school, voor zover de Sweste het kan veroorloven. In de meeste gevallen worden deze kinderen voorbereid op een carrière in de ambtenarij, als secretaris of klerk. Om toe te treden tot een dergelijke positie moeten er examens worden afgelegd die de bekwaamheid meten. Er geldt hier dan ook geen leeftijdsgrens.

De echt briljante leerlingen verwerven gewoonlijk sponsoring om in plaats van een gewone baan door te gaan op een universiteit. De Universiteit van Mistel is een van de grootste in Taratai en bezit docenten en leerlingen uit alle landen van Taratai. Er is echter nog een kleine tweede universiteit in de Misonische landen en dat is de Universiteit van Arenzal. Deze legt haar focus meer op de psychologische, historische en militaire wetenschappen.

Binnen de Kune is er door het gebrek aan gemeenschapszin meer sprake van analfabetisme, al wonen de leden van de Kunen vaker in de steden waardoor het verschil met de Swestes niet zo groot is.

economie

Met het verlies van haar uitgebreide territoria is Misonia geheel afhankelijk van de strategische economische locatie van haar hoofdstad Mistel als grootste havenstad van het noordoosten van Taratai en haar positie als handelscentrum voor alle doorvoer van producten in dezelfde regio. Het land omvat nog wel een ruim gebied de stad en in de delta. Dit behoort tot het meest vruchtbaarste gebied in de westelijke helft van Amagome en buiten de steden om wordt er intensieve akkerbouw gepleegd. Dit is nog steeds niet genoeg om geheel zelfvoorzienend te zijn en er wordt dus ook veel voedsel geïmporteerd.

(nog verder in te vullen)

cultuur

(nog verder uit te werken)

De term 'moederskind' wordt onder de Misonen als een positieve eigenschap gezien. Deze wordt namelijk vertaald als iemand die loyaal is aan de tradities en de Sweste, en betrouwbaar is zijn plichten en eer. De term 'vaderskind' wordt eigenlijk meer gebezigd om mannen aan te duiden die een opstandige aard hebben en weinig betrouwbaar zijn, omdat ze het eigen belang laten wegen voor dat van de Sweste. Het wordt als ongepast gezien om de term te gebruiken voor iemand van de Kune, aangezien deze niet gebonden is aan de tradities en zodoende niet de status van 'moederskind' kan bereiken. Voor de leden van de Sweste moet elk persoon van de Kune eerst bewijzen dat deze betrouwbaar is terwijl ze dat niet zo snel verwachten bij iemand van een andere Sweste. Als iemand van een Sweste blijkt niet betrouwbaar te zijn dan levert dat heftige reacties op. Natuurlijk zijn er rivaliserende Swestes waarbij het onderlinge vertrouwen niet zo groot is, maar deze rivaliteit is dan gewoonlijke gebaseerd op een gebroken vertrouwen uit het verleden waardoor de vete is ontstaan.

Thans zijn er talloze van zulke vetes waardoor Swestes met onderlinge vetes die toch willen kunnen handelen dit doen via een Sweste waarbij beiden goede banden hebben. Een deel van het interne netwerk en de economie draait op dit soort drievoudige relaties waarin een Sweste als tussenpartij kan profiteren van handel.

Vetes kunnen beëindigd worden door een uitspraak van de twee heersers. Dit gebeurt alleen als de vete van bloedige aard wordt of er teveel vertrouwensbreuken zijn die de samenhang verstoren. Een onderdeel van de verzoening is een grote uitwisseling van zonen voor het leggen van nieuwe huwelijksbanden die het vertrouwen moeten herstellen. De aard van de vete bepaald hoe groot deze uitwisseling is.

huwelijk

Het huwelijk dient onder de Misonen als een vorm van verbondenheid waarmee een relatie bekrachtigd wordt en wettelijk is vastgelegd. De echtgenoot verkrijgt zeggenschap over eventuele kinderen, erfenis en status.

Wanneer iemand huwt met iemand van buiten de Sweste dan wordt de persoon van buiten de Sweste geädopteerd binnen de Sweste. Bij overlijden of scheiding mag deze kiezen of deze bij de Sweste blijft of niet. Deze keuze moet binnen 20 dagen na de gebeurtenis worden gemaakt. Dit betekent niet automatisch dat deze persoon dan terug keert naar de oude Sweste, omdat deze band officieel is verbroken. In de praktijk kan alleen de Sipe van de oude Sweste bezwaar maken tegen terug keer en dit moet goed onderbouwd zijn. De persoon heeft in de situatie de keuze om tot de Kune toe te treden.

Wanneer iemand juist uit de Sweste stapt door een huwelijk met iemand van de Kune dan gelden deze regels niet. De persoon moet dan officieel weer worden geädopteerd door de Sweste.

Voor de leden van de Kune is een huwelijk veel belangrijker omdat de rechten niet automatisch vast liggen als zij lid waren geweest van een Sweste. Zonder huwelijk liggen de meeste rechten bij de vrouw.

Echtscheidingen zijn vrij normaal onder de Misonen. Zoals beschreven legt een huwelijk de rechten en status vast van de partners en eventuele kinderen. Alleen in bijzonder gevallen, zoals bij vetes die verzoend worden door middel van huwelijken, kan er een verbod op echtscheiding worden vastgelegd. In sommige huwelijkscontracten is er daadwerkelijk sprake van een alliantie tussen partijen. Het verbreken van de alliantie leidt automatisch tot een echtscheiding, al kunnen de gehuwden zelf dan alsnog een normaal huwelijk sluiten. In een normaal huwelijk leidt een buitenechtelijke relatie meestal tot een echtscheiding tenzij de gehuwden dit elkaar toe staan.

De Misonen kennen het concept van de bastaard niet. De moeder is altijd bekend zodat een kind altijd een wettelijke status en familie heeft. Een kind heeft altijd volledige rechten, of de ouders gehuwd zijn of niet. Ongehuwd ouderschap wordt als normaal beschouwd, vooral omdat de vrouwen de twee heersende Swestes wettelijk niet mogen huwen en al hun kinderen buitenechtelijk zijn. Desondanks worden de meeste kinderen geboren met gehuwde ouders.

overerving

Wettelijk erft de oudste dochter van de moeder alle eigendommen indien er geen testament is. Is er geen dochter dan erft de oudste zoon. Leeft de echtgenoot nog of is het oudste kind nog jonger dan 20 jaar dan erft de echtgenoot alles. Als zij behoren tot een Sweste dan kan het huwelijkscontract stipuleren dat de erfenis alleen rechtsgeldig is voor de echtgenoot als hij lid blijft van de Sweste. De kinderen zijn namelijk automatisch lid van de Sweste en treden niet automatisch met de vader uit de Sweste als hij hiervoor kiest. Wanneer de vader uit de Sweste stapt dan valt de zorg van de kinderen toe aan de Sweste en treedt de Sipe op als regent tot de erfgenaam 20 jaar is.

Wanneer er een testament is dan kunnen de eigendommen verdeeld worden over meerdere kinderen, verwanten en vrienden. Er is hierbij wel sprake van 'acceptabele verdeling' wanneer de overledene lid was van een Sweste. Er zijn dan allerlei waarborgen voor de rechten van de Sweste en de kinderen. In bepaalde gevallen kan hierdoor het testament ongeldig worden verklaard. Binnen de Kune gelden deze beperkingen niet en een officieel testament is altijd volledig rechtsgeldig.

kalender

Vanwege het vrijwel constante warme klimaat hanteren de Misonen niet echt seizoenen maar spreken ze van droge (Drugen) of natte (Wessen) periodes. Het begin en einde van de Drugen of de Wessen gaat gewoonlijk gepaard met festiviteiten. Deze datum ligt niet exact vast, maar gewoonlijk wordt er in de verwachte overgangsperiode een datum geprikt zodat men zich nog enigszins voor kan bereiden. De datum kan regionaal verschillen. Dichter bij de kust is de Drugen korter en de Wessen langer.

jaartelling

De Misonen hanteren geen jaartelling in de traditonele zin maar deze wordt bepaald aan de hand van de heerschappij van de heersers en hun aangewezen opvolgers. Wanneer een heerser overlijdt of een opvolger wordt vervangen dan begint direct het eerste jaar van de nieuwe heerser of opvolger.

maanden

De Misonen hanteren een kalender van 10 maanden waarvan de eerste negen 32 dagen tellen en de laatste 30. Elke maand is verdeeld in 4 weken van 8 dagen, behalve de laatste week van het jaar, welke uit 6 dagen bestaat. Elke cyclus van 5 jaar heeft de tiende maand in het tweede en het vierde jaar 2 extra dagen. Dit zijn de zogeheten heilige dagen omdat hiermee het jaar volmaakt is. Deze dagen gelden als feestdagen waarin iedereen vrij heeft.

De volgende namen voor de tien maanden worden gebruikt:

  1. Harten
  2. Hornen
  3. Lenzen
  4. Ozen
  5. Winnen
  6. Bragen
  7. Hewen
  8. Aren
  9. Woten
  10. Windumen

interactie

Voor hulp bij de interactie heb ik de volgende pagina's gemaakt:

Lijst van Misonische voornamen

Lijst van Swestes

nieuws

De publicaties voor het interactie-project zijn verzameld in de:

Bede se Lanen an Silbes